http://hdl.handle.net/20.500.12416/1867 İngiliz Edebiyatı ve Kültür İncelemeleri Bölümü Tezlerini içerir 2026-10-28T18:12:52Z http://hdl.handle.net/20.500.12416/2106 Reading performativity, gender and the fragmentation of narrative voice in Mina Loy's texts and artworks Karabulut, Tuğba Feminist ve modernist yazar ve sanatçı kimliği ile yirminci yüzyılın başında Mina Loy'un yapıtları, Fütürist yazarlar başta olmak üzere diğer modernistlerin yapıtlarına kıyasla, alışılmadık bir yaklaşım içermesi ve feminizme farklı bir bakış açısı getirmesi nedeniyle dikkat çeker. Loy'un yapıtlarındaki çoklu ve değişken anlatıcılar ve kendine özgü parçalanmış biçemi de okuru zorlar. Bu çalışma, Loy'un yazınsal ve görsel yapıtlarında yer alan karmaşık izlekleri ve tartışmaları yapısal, göstergebilim ve metinlerarasılık açılarından ele alarak bir anlatı oluşturmayı amaçlar. Bu çalışma, Loy'un seçilmiş şiir ve düzyazıları ("Lions' Jaws" [1919], "Feminist Manifesto" [1914], "Aphorisms on Futurism" [1914], and "Parturition" [1914]) ve bazı sanat yapıtları (Househunting [1950], Christ on a Clothesline [1955-59], Ansikten [ca. 1910s] ve Surreal Scene [1930]) üzerine odaklanır; bu yapıtlar hem yazarın hem de onun çağdaşlarının, içerik ve görsel olarak benzerlik gösterdiği diğer yapıtlarla metinlerarası ilişkileri açısından incelenir. Tezde, Loy'un yapıtları yazarlık, feminizm ve modernizm çerçevelerinde tartışılarak, yazarın kişiliği ve yaşam deneyimleri ilgili otobiyografik bağlam, metinlerarasılığın kurgusal unsurları olarak değerlendirilir. Bu çalışma, Marinetti, Bréton, de Chirico ve Berger'in modern sanat kuramlarını, özellikle performatiflik ve annelik başta olmak üzere Butler, Kristeva ve Ettinger'in toplumsal cinsiyet kuramlarını, Barthes ve Foucault'nın yazarlık kuramlarını, Riffaterre'in metinlerarasılık ve Saussure ve Peirce'in de yapısalcılık ve göstergebilim kuramlarını dolaylı bir çerçevede ele alarak incelemeler yapar. Loy'un yapıtları yalnızca farklı cinsiyet rolleri arasında değil, aynı zamanda Fütürizm ve Modernizm kavramları arasında da değişimler gösterir; bu değişimler ve dönüşümler, yazarın sözcük ve imgeler aracılığıyla ifade ettiği parçalanmışlık kavramı, imla bölünmeleri ve karmaşık dizilimler yoluyla, yazınsal ve sanatsal türe göre, şiir, aforizma, manifesto, asamblaj ve modernist ve sürrealist sanat eserleri olarak ve biçimsel şekilde ortaya konur. Loy'un yapıtları erken modernist dönemin tüm avangart hareketleri ve türleri ile ilişkilidir ve zihinsel ve bedensel kadın temsilleri, içeriğin yanı sıra, biçem ve türde de görülür. Loy'un yazınsal ve görsel yapıtlarının göstergebilim açısından yapılan yakın çözümlemeleri, onların birbirleriyle ve çağdaşlarının diğer yapıtlarıyla metinlerarası ilişkilerini ortaya çıkarır ve bu bağlantıları kullanarak, bu çalışma, simgelerin ardına gizlenmiş değişken anlatıcıların yaratılmasına ve değişimlerine yoğunlaşır. Aynı zamanda tez, metinlerdeki anlatıcıların performatif toplumsal cinsiyet ve basmakalıp cinsiyet rolleri dışında (örneğin çift cinsiyetli olmanın) nasıl kurgulandığını ve Loy'un anlatıcılarının bedensel ve zihinsel kimliklerine nasıl şekil verdiğini de araştırır. Bu anlatıcılar, tartışmalı kişilikler, isimlerdeki sözcük oyunları ve kendine özgü imgeler yoluyla, farklı kimliklere bölünerek, basmakalıp kadın rollerini ve kadınların toplum kurallarına rıza göstermesini alaycı bir dille eleştirir. Ayrıca anlatıcılar, kültür ve toplumun, bedensel, zihinsel, düşünsel ve sanatsal gelişimi için yeni bir fütürizm ve daha kapsamlı ve evrimsel bir feminizm tanımlayarak, Fütürizm'in temsil ettiği erkek hegemonyasını sorgular ve devirmeye çalışır. Loy'un "Lions' Jaws" adlı yapıtında, görsel ve yazınsal imgeler, kendi tarihi, yapısal, metinlerarası ve performatif bağlamlarında incelenir ve anlatıcılar ve onların Fütürizm ve Feminizm ile olan karmaşık ilişkileri, kişi adlarıyla yapılan oyunlar ve parçalanmış karakterler yoluyla ele alınır. "Feminist Manifesto" ise, Loy'un Househunting ve Christ on a Clothesline adlı sanat yapıtlarıyla kurduğu göstergebilimsel ilişki çerçevesinde ele alınır ve görsel ve yazınsal anlatıcıların erkek egemenliğini sorgulamasına ve çağdaş feminizm hareketini eleştirmesine yoğunlaşır. Househunting, görsel anlatıcının, kadınların basmakalıp ev kadınlığı rolleri ve onların toplum kurallarına rıza göstermesini, zihinsel temsil yoluyla nasıl altüst ettiğini ortaya çıkarırken, Christ on a Clothesline, Hristiyanlığı sorgulayarak, erkek egemenliğinin çöküşünü bedensel temsil yoluyla betimler. Loy'un, parçalardan oluşan "Aphorisms on Futurism" adlı yapıtı, aforizmalar arasındaki göstergebilimsel bağlantıları ele alarak, anlatıcının hem kendisi hem de ima edilen okuyucularıyla olan diyaloğunu vurgular. Aforizmalar, Fütürizm ve Modernizm arasında yön değiştirerek, geçmişe ait sanat türlerini yok edip yeni türleri oluşturma ve böylelikle bilinç özgürlüğüne ulaşmayı ele alır. Aforizma analizlerinde ele alınan tartışmalar, Loy'un "Parturition" adlı yapıtının ayrıntılı performatif incelemesi ile geliştirilir. Bu yapıtta, doğum eylemi, fiziksel doğum, sanatsal yaratı ve şiirsel yapıtın ortaya çıkarılması olarak üç şekilde anlatılır. Bu temsillerde, anlatıcı çoklu kimliklere bölünür: sosyal olarak kadını eve hapseden düşünceye ve kadının sınıflandırılmasına karşı gelen feminist-fütürist bir anne, geleneksel sanat formlarını altüst eden bir sanatçı ve alışılagelmiş dilsel formları yıkan yaratıcı bir şair. Bu bölünmüş kimlikler, çeşitli değişimlere uğrar ve yeni türler oluşturmak için sonunda bir araya gelerek zihinsel ve bedensel bir farkındalığa ulaşırlar. Bu tez, Loy'un Surreal Scene adlı tablosundaki simgelerin, göstergebilimsel bağlantılarını araştırarak son bulur. Yapılan tüm incelemeler görsel ve yazınsal anlatıcıların, Loy'un başka yapıtlarıyla ve aynı zamanda Loy'un çağdaşlarının yapıtlarıyla bağlantılarını ortaya koyar ve böylece, Loy'un sanatsal betimlemelerini geliştirmeye yönelik ilk adımı atmış olur. Bu çalışma, Mina Loy'un yapıtlarının yapısal, göstergebilimsel ve metinlerarası bağlamda incelenmesi yoluyla, biyografik-tarihsel-psikolojik eleştiri akımlarına karşı, yazarlık ve okurluk kavramlarını sorgulayarak yeni bir okuma edimi sunar. Anlatıcıların evrimsel ve aynı zamanda çoksesli doğasına yoğunlaşarak hem Mina Loy'un hem de diğer modernist ve feminist sanatçı ve yazarların çalışmaları için, metinlerarası bağlamda çeşitli çıkış noktaları sunar.; The work of Mina Loy, a unique and innovative modernist writer, artist, and feminist figure of the early twentieth century, poses various challenges for the reader, not only because of its unusual approach to the work of other modernists, the Futurists in particular, and its unique perspective on feminism, but also because of its multiple, shifting narrative voices and its idiosyncratic and fragmentary style. This study approaches Loy's textual and visual legacy from an interdisciplinary perspective, performatively engaging with its structural, semiotic and intertextual aspects to create and construct a narrative of the complex arguments it represents. The focus is on Loy's selected poetry and prose ("Lions' Jaws" [1919], "Feminist Manifesto" [1914], "Aphorisms on Futurism" [1914], and "Parturition" [1914]) as well as on some of her artworks, Househunting (1950), Christ on a Clothesline (1955-59) Ansikten [ca. 1910s] and Surreal Scene (1930); these are considered in terms of their intertextual relations to her other works as well as to works of her contemporaries that are thematically or visually analogous. The purpose is to rediscover and explore Loy's works in dialogue with contemporary authorial, feminist and modernist trajectories, and, against the critical tradition, to question and consider their biographical contexts (the assumptions made about Loy's personality and life experiences) not as reflections of psychological or historical realities, but as fictive elements of intertextuality. This study's implicit frames of reference therefore include conceptions of modern art (Marinetti, Bréton, de Chirico, Berger); aspects of gender theory, particularly performativity and maternity (Butler, Kristeva, Ettinger); and theoretical engagements with authorship (Barthes, Foucault), intertextuality (Riffaterre), structuralism and semiotics (Saussure, Peirce). Loy's texts shift not only between gender identities, but also between concepts of Futurism and Modernism; and these shifts and transformations are enacted stylistically through her use of fragmentation, interruptions of punctuation, and complex juxtapositions of words or images in the literary and artistic forms through which they are expressed: the poem, the aphorism, the manifesto, the assemblage, and the modernist and Surrealist painting. Loy's works thus engage with almost every avant-garde movement and genre of the early modernist era; and its mental and corporeal female representations are enacted not only thematically, but through theme, style and genre as well. Close semiotic analyses of the texts and artworks reveal their intertextual connections to each other and to other contemporary texts; through these connections, this study focuses on the construction of shifting voices of narrators hidden between signs, as well as on the ways these personas act and evolve throughout the texts. It explores how gender performativity and ambiguous structures of female identity run through these fictive narrative voices, and how ambiguous sexualities (from the androgynous to the feminine) shape Loy's narrators' mental and corporeal identities. These identities satirically fragment into different forms through argumentative personas, anagrammatical names, and an idiosyncratic iconography—on the one hand critiquing stereotypical female roles and manufactured consent, and on the other hand, questioning and displacing the male hegemony represented by Futurism by defining a new version of the "Futurist," and developing a broader, evolutionary feminist agenda for the corporeal, psychic, intellectual and artistic development of culture and society. In Loy's "Lions' Jaws," entanglements between visual and verbal images are investigated in their historical, structural, intertextual and performative aspects; the complex links between the narrators and their engagements with Futurism and feminism are traced through the fragmentary connections of the anagrammatical characters. "Feminist Manifesto" is considered in semiotic relation to two of Loy's artworks, Househunting and Christ on a Clothesline, with a focus on the visual and textual narrators' questioning and displacement of male hegemony and their critique of the contemporary feminist movement: the iconography of Househunting reveals how the visual narrator subverts the manufactured consent of stereotypical domestic roles through a representation of mental space, while Christ on a Clothesline represents the downfall of male hegemony by corporeally subverting the religious image. A chapter on Loy's fragmentary "Aphorisms on Futurism" rearticulates and semiotically links the aphorisms to reveal the dialogical nature of the narrative voice, in relation both to herself and with the implied readers: the "Aphorisms" argue for destroying and transcending retrospective aesthetic forms to construct new ones, and for attaining freedom of consciousness through shifting between Futurism and Modernism. The arguments brought out in these analyses are then developed through a detailed performative reading of Loy's poem, "Parturition," which is taken as representing three embodiments of labor: physical childbirth, artistic creation, and poetic production. In these representations, the narrators fragment into multiple identities—a Feminist-Futurist mother who resists the social domestication and classification of women, an artist who subverts the traditional aesthetic forms, and a creative poet who overthrows conventional language—and these identities undergo various transformations, eventually merging to construct new forms and achieve psychological and physical self-realization. The dissertation concludes with an exploration of semiotic threads and chains of signification in Loy's painting, Surreal Scene: the analysis performs a logic of linking and intertextuality between visual and textual narrators in the painting, and in the other works analyzed, as well as with other artworks of Loy's and of her contemporaries; this represents a first step towards developing an iconography of Loy's art. This study, through its performative interaction with the works in their structural, semiotic and intertextual aspects, provides an alternative to the currently widespread biographical-historical and psychological approaches to Loy, and opens a path for new, alternative constructions of "authorship" and meaning in modernism through the critical performance of reading. And through its focus on the evolutionary nature as well as the polyphonic structures of the narrators, it provides several starting-points for further intertextual studies on Loy's works as well as the works of other modernist and feminist artists and writers. 2019-01-01T00:00:00Z http://hdl.handle.net/20.500.12416/1895 Hegemony, class antagonism and capitalist policies in higher education: Post-war campus novels by Kingsley Amis, Malcolm Bradbury and David Lodge Erbayraktar, Sibel This study aims at analysing six post-war campus novels Lucky Jim (1954) by Kingsley Amis, Eating People is Wrong (1959) and History Man (1975) by Malcolm Bradbury as well as David Lodge's campus trilogy consisting of Changing Places (1975), Small World (1984) and Nice Work (1988) within the framework of post-war class dynamics and hegemonic power relationships among academics. Based on the analyses, it is concluded that the books touch upon many dysfunctional aspects of higher education with direct and indirect references to the education policies of the time and the penetration of the capitalist ideology into the universities. The education acts, reports, procedures, as well as the governmental stance in each period will be examined in relation to how socio-political dynamics is criticised in the novels. Within these discussions, the theories of Antonio Gramsci, Louis Althusser, Raymond Williams, Pierre Bourdieu, T.S Eliot and Michael Young will be utilized. In each novel, the residues of the old class-based system in English academia, hegemony resulting from class antagonism, and capitalist competition will be the focus together with carnivalesque elements, such as excessive drinking and sexual affairs at the parties. The first novel, Lucky Jim, narrates the struggle of a lower-class academic, who tries to secure his position at a provincial university in England. However, he is excluded from the academic circle in various forms specifically by the bourgeois academics who find his manners vulgar. His reaction to culture and art is tested by the upper class whose sophistication and intellectuality are already suspicious because of their pretentious attitudes. His senior, professor Ned Welch also abuses Jim Dixon by assigning him all the petty and boring works at the department; thus, building a hegemonic pressure upon him using his seniority and prestige. Malcolm Bradbury's Eating People is Wrong which is again a novel from the fifties, deals with a very similar case, the exclusion of lower-class humanities professor, Treece, and one of his undergraduate students, Louis Bates, by the upper-class academics at his university. Starting from the seventies, the rise of a lower-class academic in Bradbury's History Man connotes that lower-class move up the social ladder via education, yet goes through a painful process in which he sometimes loses his organic ties with his own class by imitating the life style of bourgeoisie. The implication that the lower-class feel stuck between their working-class origins and bourgeois luxuries goes on in David Lodge's Trilogy with characters who display similar hesitant attitudes in defending egalitarian philosophy but adapting a bourgeois life style. Within the discussion of meritocracy, the lower-class academics in David Lodge's trilogy try to rise up the social scale through education. A common observation in all novels is that since majority of academics who find the prestigious positions at universities have already got the necessary network and educational background, the skilful candidates from lower class cannot find equal opportunities of employment at universities. The post-war campus novels, which are mainly considered as satirical and light comedies of their time, are specifically chosen for this study to exemplify the problems of the academics such as low-salaries, rivalry, hegemony and the exploitation of their labour power. The books also picture the conditions of post-war provincial universities, which welcome lower classes or financially disadvantaged individuals. However, it is observed in the novels that these universities cannot resist against capitalisation in higher education, and start to get smaller by losing their funds and members in time. Briefly, universities in England witnessed drastic economic and social changes during the post-war period, and the campus novels selected for this study include subtle criticisms of the fluctuations in higher education.; Bu çalışma Kingsley Amis'in Şanslı Jim, Malcolm Bradbury'nin İnsanları Yemek Yanlıştır (1958) ve Tarih Adam (1975) ile David Lodge'un Yerleri Değiştirme (1975), Dünya Küçük (1984) ve İyi İş (1988) romanlarından oluşan kampüs üçlemesini, İkinci Dünya Savaşı sonrası akademisyenler arasındaki sınıf dinamikleri ve güç ilişkileri çerçevesinde incelemeyi hedeflemektedir. Bu amaç doğrultusunda, dönemin eğitim politikaları ve kapitalist ideolojinin üniversitelere sirayet edişi romanlardaki örneklerle tartışılacaktır. Her dönemin eğitim politikaları, raporları ve hükümet kararlarının yanısıra Antonio Gramsci, Louis Althusser, Raymond Williams, Pierre Bourdieu, T.S Eliot ve Michael Young gibi düşünürlerin fikir ve kuramlarından yararlanılacaktır. Romanlarda temel olarak, eski sınıf kökenli sistemin kalıntıları, sınıf ayrımından kaynaklanan hegemonya, kapitalist rekabet ortamı ve bölüm partilerinde ortaya çıkan karnaval ögeler işlenecektir. İlk roman olan Lucky Jim'de İngiltere'de yerel bir üniversitede akademik pozisyonunu güvence altına almaya çabalayan alt sınıfa ait bir akademisyenin mücadelesini anlatmaktadır. Lakin kendisi tavırlarını kaba bulan üst sınıftan olan akademisyenler tarafından akademiden farklı yöntemlerle dışlanmaktadır. Jim Dixon'ın kültür ve sanata olan ilgisi, entellektüel görünmeye çalışan üst sınıf tarafından sürekli sorgulanmaktadır. Yöneticisi konumundaki Ned Welch bölümdeki tüm gereksiz ve sıkıcı işleri Jim'e yükleyerek onun emeğini de sömürmekte ve bu şekilde konumunu kullanarak Jim üzerinde baskı kurmaktadır. Malcolm Bradbury'nin aynı dönemde yazılmış olan Eating People is Wrong romanı da çok benzer bir konuyu, alt sınıftan bir insani bilimler profesörü, Treece, ile Louis Bates adlı öğrencisinin, akademiden dışlanma sürecini işlemektedir. Yetmişli yıllardan itibaren, Malcom Bradbury'nin History Man romanında bulunan alt sınıf akademisyenin yükselişi, eğitim sayesinde sosyal sınıf olarak ilerleyebilme ihtimalini işaret eder. Ancak alt sınıf akademisyenin bu uğurda eleştirdiği burjuva sınıfını taklit edip kendi sınıfı ile olan organik bağını kaybettiği sancılı süreci de anlatır. Alt sınıf akademisyenin kendi sınıfı ile burjuva sınıfı arasında sıkışmış hissetmesi David Lodge'un kampüs üçlemesinde de bulunmaktadır. Lodge'un romanlarında eşitlikçi yaşamı savunduğu halde burjuva lüks yaşantısını benimseyen akademisyen portreleri yer almaktadır. Üniversitede saygın pozisyonlar edinen akademisyenlerin çoğunun zaten gerekli bağlantı ve eğitim alt yapısına sahip olması nedeniyle, alt sınıfa mensup yetenekli adayların üniversitelerde istihdamı hususunda eşit fırsat yakalayamamaktadır. Genellikle hafif komedi ve hiciv olarak incelenen savaş sonrası kampüs romanları bu çalışma için özellikle seçilmiş ve romanların dönemin sosyo-politik dinamiklerine doğrudan veya dolaylı göndermeler yaparak yükseköğretimin aksayan birçok yönüne yer verdiği tespit edilmiştir. Bu bağlamda romanlar akademisyenlerin aldığı düşük maaş, birbirleri arasındaki rekabet, hegemonya ve emek sömürüsü gibi sorunları dile getirmektedir. Eserler ayrıca savaş sonrası kurulan alt sınıfa ve maddi açıdan dezavantajlı bireylere kucak açan yerel İngiliz üniversitelerinin koşullarını da anlatmaktadır. Bu kampüsler yükseköğretimin genişleme ve yaygınlaşmasına temel sağlamıştır ancak romanlarda sözü edildiği gibi bu üniversiteler yükseköğretimin ticarileşme sürecine direnememiş ve zaman içerisinde ödeneklerini ve hocalarını kaybedip küçülmeye başlamıştır. Özetle, İkinci Dünya Savaşı sonrasında İngiliz üniversiteleri köklü sosyal ve ekonomik değişimlere şahit olmuştur ve bu çalışma için seçilen kampüs romanları yükseköğretimdeki bu dalgalanmaların eleştirisini içermektedir. 2018-01-01T00:00:00Z http://hdl.handle.net/20.500.12416/1868 Configuration of alternative spaces through performative and nomadic acts in Doris Lessing's short fiction Güvenç, Özge Doris Lesing farklı konuları deneysel yazı biçimleriyle ele alarak kendini sürekli keşfeden ve geliştiren çok yönlü bir yirminci yüzyıl yazarıdır. Eserlerindeki içerik ve biçim zenginliği aynı zamanda yaşadığı mekanlara nasıl değer verdiğini de gösterir. Yazarın çoğu roman ve öykülerinin Afrika ve İngiltere'de geçiyor olması yazarın hem bir çocuk hem de bir yetişkin olarak bu iki ülkedeki deneyimleriyle yakından ilgilidir. Lessing, Afrika kıtasında bulunan vahşi doğa, ekilen sömürge toprakları ve çiftlik evleri ile Avrupa şehirlerindeki geçici mekanlarda geçen öykülerinde sömürgecilik, ırkçılık, ulusallık, sınıf ve cinsiyet konularını tartışır. Bu açıdan yaklaşıldığında, öykü kitaplarının – Burası Yaşlı Şefin Ülkesiydi, The Sun Between Their Feet (Ayaklarının Arasındaki Güneş), On Dokuz Numaralı Oda, Jack Orkney'nin Günaha Çağrılışı ve Londra Gözlemleri: Öyküler ve Taslaklar – mekan ve cinsiyet ilişkisi çerçevesinde incelenmesinin mümkün olduğu görülmektedir. Bu tez her iki cinsiyetin, özellikle de kadın kahramanların, performatif ve göçebe eylemler yoluyla, özel ve kamu alanları ve geçici yerleri nasıl sınırları olan kısıtlayıcı mekan anlayışından alternatif mekanlara dönüştürdüklerini, Henri Lefebvre ve Edward Soja'nın mekan, Judith Butler'ın performatif cinsiyet ve Rosi Braidotti'nin göçebe kimlik kuramları kapsamında tartışmayı amaçlamaktadır. Bu amaç doğrultusunda, her bölümde ele alınan kitaptaki öyküler mekan açısından sınıflandırıldıktan sonra aynı kitaptan bir öykü seçilerek ayrıntılı olarak incelenecektir. Analiz için seçilen öykülerdeki farklı mekanlar sadece günlük aktivitelerin gerçekleştirildiği yerlerin fiziksel özellikleriyle birlikte insanların davranışlarını ve sosyal ilişkilerini şekillendiren toplumsal norm ve değerleri yansıtmakla kalmaz, aynı zamanda bu mekanların nasıl yeni biçimlerde yaratılabileceğini gösterir. Bununla beraber, bu tez ev kavramının öyküden öyküye nasıl aşamalı bir şekilde değiştiğini tartışacaktır. Afrika öykülerinden "The De Wets Come to Kloof Grange" başlıklı öykü, aileye ait özel bir evin İngiltere'deki gibi yapılandırılmasını gösterirken, "Getting off the Altitude" böyle bir evin çocuklar, ergenler ve yetişkinler için nasıl sosyal bir mekana dönüştüğünü sergiler. İngiltere'de geçen öyküler ise ev anlayışının kapalı ve özel mekandan açık mekanlara doğru evrildiğini inceleyecektir. "A Woman on a Roof" başlıklı öykü bir kadının apartman çatısını evi gibi kullanarak kişiselleştirdiğini anlatırken, "An Old Woman and Her Cat" ev kavramının aidiyet duygusundan arındırılıp geçici bir barınma mekanına dönüştürüldüğünü sergiler. "Storms" adlı öykü ise taksi ve şehir gibi geçici mekanlarla insanlar arasındaki ilişkiyi ön plana çıkarır.; Doris Lessing is a protean author of the twentieth century due to her experimental writing style and a diversity of issues, ranging from race and ethnicity to class and gender. The richness in the material and form of her writing can also be traced in how she values spaces in her fiction set in Africa and England: wild nature, cultivated settler lands and homesteads in the African continent as well as a variety of closed, open and transitory spaces in the city, gain importance with respect to human intervention. Her two collections of African stories – This Was the Old Chief's Country and The Sun Between Their Feet; two collections of stories set in Europe and England – To Room Nineteen: Collected Stories and The Temptation of Jack Orkney: Collected Stories; and finally, one collection of stories and sketches London Observed lend themselves to an analysis based on the relationship between space and gender. Within the framework of recent theories of space by Henri Lefebvre and Edward Soja, which are related to Judith Butler's and Rosi Braidotti's theories on performativity and nomadism, this dissertation discusses to what extent both genders, particularly women, help to constitute an alternative mode of thinking about private/closed, public/open and transitory spaces, and transform them into lived/social ones based on experience, appropriation and movement. For this purpose, in each chapter the stories in each collection are classified in terms of space and one narrative from that collection is analysed in detail. The variety of spaces in the stories – from the smallest unit to the largest scale – chosen for textual analyses mark at not only the physical parameters of space where everyday activities take place as well as the thoughts regarding social codes and norms that shape human behaviours and social relations, but also the possibilities of configuring these spaces in new ways through the characters' performative and nomadic acts. In addition, this dissertation also discusses the gradual change in the concept of home from one story to another. "The De Wets Come to Kloof Grange" depicts the appropriation of the private house of a family as a home-country-like space and its transformation into a social space for all inhabitants such as the children, the adolescents and the adults in "Getting off the Altitude". The stories set in England demonstrate how the meaning of home changes from a semi-open space in "A Woman on a Roof" to temporary spaces in "An Old Woman and Her Cat". Finally, transitory spaces like a taxi and a city are discussed in "Storms" from London Observed. Through these discussions space is revealed to be a fluid entity changing with social intervention. 2018-01-01T00:00:00Z