http://hdl.handle.net/20.500.12416/2113 Ceza Hukuku Bilim Dalı Tezlerini içerir. Wed, 28 Oct 2026 17:21:01 GMT 2026-10-28T17:21:01Z http://hdl.handle.net/20.500.12416/5035 Türk Ceza Hukukunda zorunluluk hali Akça, İsmail Çağdaş ceza hukuku anlayışında objektif sorumluluk esası terk edilmiş; bunun yerine suça tesir eden nedenlerin de göz önünde bulundurulduğu subjektif sorumluluk esası benimsenmiştir. Böylece insan psikolojisi temel alınarak; maruz kalınan bir tehlike nedeniyle işlenen suçun belirli şartlar altında ceza yaptırımından muaf tutulmasına imkan tanımak amacıyla zorunluluk hali kurumu düzenlenmiştir. Zorunluluk halinden bahsedebilmek için hukuken korunan hakka yönelen bilerek neden olunmayan ağır ve muhakkak bir tehlike olmalıdır. Bunun yanında tehlikeden başka suretle korunma imkanı olmadığı gibi bu tehlikeye katlanma yükümlüğünün de bulunmaması gerekir. Son olarak fail tehlikenin ağırlığı ile konu ve kullanılan vasıta arasında orantılı olacak şekilde bu tehlikeyi savuşturacak düzeyde bir eylem gerçekleştirmelidir. İşte tüm bu şartların varlığı halinde failin ceza sorumluluğu ortadan kalkacaktır. Zorunluluk halinin ceza hukuku açısından hukuki esası tartışmalıdır. Kurumun hukuki esası hakkında günümüzde üç görüş mevcuttur. Bunlardan ilki; zorunluluk halinin bir hukuka uygunluk nedeni olarak kabul eden görüş, ikincisi; zorunluluk halini mazeret sebebi (kusurluluğu etkileyen neden) kabul eden görüş ve sonuncusu ise kusurluluk halini bazı durumlarda mazeret sebebi bazı durumlarda ise hukuka uygunluk nedeni olarak kabul eden görüştür. Çalışmamızda doktrindeki farklı görüşlere ve uygulamayı yansıtabilmek açısından çeşitli Yargıtay kararlarına yer verilerek, kurumun tarihçesi, hukuki esası ve koşulları incelenmiş; benzer kurumlarla karşılaştırma yapılmak suretiyle aralarındaki farklar ve mevzuatta yer alan özel düzenlemeler ortaya konulmaya çalışılmıştır.; In the understanding of modern criminal law, the principle of objective liability was abandoned and, instead, the principle of subjective liability where the factors affecting the crime are also taken into consideration has been adopted. Thus, on the basis of human psychology, the 'state of necessity' was regulated in order to allow an exemption from criminal sanctions under certain conditions for the crimes committed due to a threat imposed. The state of necessity requires the presence of a serious and absolute threat targeting a legally protected right, that is not intentionally caused. In addition, there must be neither any other ways to get protected nor any obligation to suffer from such threat. Finally, the perpetrator must have committed an act to an extent that offsets the threat in a way proportional between the severity of the threat and the subject and means used. The penal responsibility of the perpetrator would vanish only in case of the presence of all these conditions. The legal basis of the state of necessity is controversial in terms of the criminal law. Today, there are three different views available on the legal basis of the state of necessity. The first of these views takes the state of necessity as a reason for compliance with laws whereas the second view considers the state of necessity as a matter in extenuation (reasons for culpability) and the last view establishes the state of necessity as either a matter in extenuation or a reason for compliance with laws on a case by case basis. In our study, we examined the history, legal basis and conditions of the state of necessity by including the different views in the doctrine and various Supreme Court decisions in order to well reflect the practice, and put forward the differences between the state of necessity and other similar circumstances by making comparisons and the other specific regulations in the legislation. Thu, 12 May 2016 00:00:00 GMT http://hdl.handle.net/20.500.12416/5035 2016-05-12T00:00:00Z http://hdl.handle.net/20.500.12416/2132 Suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçu (TCK m.220) Demirci, Ertan Suç örgütlerini belirsiz sayıda suçu işlemek amacıyla bir araya gelmiş ve belirli bir hiyerarşik düzene sahip yapılanmalar şeklinde tanımlamak mümkündür. Suç örgütleri sadece günümüzde değil tarihin çok eski dönemlerinde de çete, eşkıya vb. isimler altında faaliyet göstermişlerdir. Günümüzde ise teknolojik gelişmeler ve iletişim imkânlarının artması ile birlikte suç örgütleri faaliyet alanları ile araç ve gereçlerini geliştirmiş ve sadece ulusal değil uluslararası nitelikte bir suç ağı oluşturmuşlardır. Suç örgütlerinin faaliyetleri de kamu düzeni ve toplumsal barışı tehdit etmekte, toplum nezdinde endişe, korku ve paniğe sebep olmaktadır. Söz konusu faaliyetler oluşturdukları somut tehlike sebebiyle TCK'nın 220. maddesinde ayrı bir suç olarak düzenlenmiştir. Yapılan kanuni düzenlemede örgüt kurucu, yönetici, üye, örgüt adına suç işleyen veya örgüte yardım edenler ile örgüt veya amacının propagandasını yapan failler açısından cezai müeyyideler öngörülmüştür. Bu çalışmamızda da suç örgütlerinin yapısı, bu konudaki diğer ülke düzenlemeleri ve ülkemizde uygulanmakta olan yasal mevzuat hükümleri detaylı olarak incelenmiştir.; Organized crime groups can be defined as establishment who have a certain kind of hierarchy and commits indefinite number of crimes. Organized crime groups are not a type of establishment emerged recently, they acted as bandit, gang etc. in the early periods of history. Inrecently, with in the increase in technological developments and communication opportunities, criminal organisations have developed their activities and tools and have established a criminal network not only national but also international. Such activities of criminal organisations threat public order and peace, and couse anxiety and fear in public. Thesea ctivities are stated as crime in Article 220 of Turkish Penal Code. In this article, there are penalties for establisher, manager and members of the criminal organisations, contributer not member and propagandists. In this thesis study, we carry out a deep analysis into structure of organized crime groups, legislations in other countries and legislations of Turkey. Wed, 15 May 2019 00:00:00 GMT http://hdl.handle.net/20.500.12416/2132 2019-05-15T00:00:00Z http://hdl.handle.net/20.500.12416/2122 5237 sayılı Türk ceza kanununda hırsızlık suçu Koç, Orçun Günümüzde hırsızlık suçunun oldukça yaygınlaşması ve hırsızlık eyleminin cezalandırılmasında 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun esas alınması bu çalışmanın yapılmasını gerekli kılmıştır. Dört bölümden oluşan bu tez çalışmasında, birinci bölümde hırsızlık suçu ile korunan hukuki yarara değinilmiş daha sonra suçun unsurları incelenmiştir. Aynı bölümde suçun unsurlarına değinildikten sonra suçun ortaya çıkış biçimleri incelenmiştir. İkinci bölümde suçun temel şekline nazaran daha ağır cezayı gerektiren nitelikli halleri açıklanmıştır. Üçüncü bölümde hırsızlık suçunda hiç ceza verilmemesi veya verilen cezada indirim yapılmasını gerektiren malın değerinin azlığı, kullanma hırsızlığı, şahsi cezasızlık sebepleri ve etkin pişmanlık halleri incelenmiştir. Son bölümde ise suçun yaptırımı ve yargılanması ile birlikte suçun benzer görünümlü suçlarla arasında farkı üzerinde durulmuştur. Bununla birlikte çalışmamızda kanunda yapılan değişikliklere yer verilmiş, öğretideki hakim görüşlere ve karşıt görüşlere yer verilmiş, bu görüşler yüksek yargı içtihatları ile karşılaştırılmış, çalışmada da yer yer kanaatlerimize yer verilmiştir.; Nowadays, the spread of theft crime and punishment of the theft act is taken as the basis of the Turkish Criminal Code numbered 5237. In this thesis study consisting of four chapters, the first part deals with the legal benefit protected by the theft crime, and then the elements of the crime are examined. In the same section, after the elements of the crime are mentioned, the forms of the crime are examined. In the second part, the qualified cases which require more severe punishment than the crime basic form are explained. In the third chapter, the value of the goods which require no punishment or the reduction in the punishment given, the use of robbery, the reasons of personal impunity and effective repentance are examined. In the last part, the difference between the criminal sanction and the prosecution and the similar crimes of the crime is emphasized. In addition to this, we have included changes in the way we work, the judicial views and opposing views of the teachers, these opinions are compared with the high judicial precedents, and our opinions are also included in our work. Mon, 01 Apr 2019 00:00:00 GMT http://hdl.handle.net/20.500.12416/2122 2019-04-01T00:00:00Z